Selam olsun tilkiler, selam olsun kafamdakiler.
Kafamda o kadar çok şey var ki beyaz sayfalara sığmayacak kadar fazla. İnsanlarda gördüğüm davranışlardan sonra değişen fikirlerim, duygularım devamlı aklımda bir soru işaretlerine gidiyor. Beyaz sayfaları bırakın, hangi duvarları boyarsanız boyayın, kafamdakilerini oraya sığdırabilmem mümkün değil. Çift taraflı çalışan mekanizma gibiyim. Bir o tarafta öğütürken diğer tarafta öğüttüklerimi birleştirme amacındayım.
Kafamda neyi oturtursam oturtayım bir türlü sonucunda doğrusunu bulamıyorum. Yada doğru olduğunu düşünmüyorum. Ama öyle mi yanlış yada doğru değil mi bilmem tabi. Henüz bende karar veremedim bunlara.
Yazımızın Amacı
Amacı yok aslında, sadece beyaz bir sayfa bu blog sitesi. Buraya yazıyorum bir şeyler. Gelecekte bu yazıları okuduğumda benim neler yaşadığımı tekrardan görmem için yazdığım bir kaç not aslında. Melodi gibi düşünün. Seneler sonra duyduğunuz melodi çok tatlı gelir insana. Bu notlarda bana gelecekte çok tatlı gelecektir eminim. Emin olduğum için yazmaya devam ediyorum.
İnsanlar kafasında çok fazla kurar, oluşturur, yaratır sonra dönüştürür. Geri dönüşüm gibidir zeka aslında. Şu anda düşündüklerinizi yarın unutabilirsiniz ama elbet ertesi gün hatırlayacaksınız. Kurduğunuz hayaller, hayatlar, insanlar hatta hayalinizde oluşturduğunuz kadın, bunların hepsi bir gün bittiğinde anlayacaksınız bir şeylerin unutulmadığını veya unutulmak için çaba gösterildiğini. Ama bu çabanın ne olursa olsun başarısız olacağını. His bitsede insanın aklı arkaya baktığında görüyor herşeyi. Herşey bir anda gözünün önünden geçebiliyor insanın.
Hastalıkla yatağa yattınız, doktorlar etrafınızda, siz o anda geçmişe dair ne varsa herşeyi düşünürsünüz. Yani tamamen unutmak diye bir şey yok hayatta. Unutursun belki, üstünü siyah bir çarşaf ile kapatırsın. Görmemek için elinden geleni yaparsın. Ama o siyah çarşafın altında bir parıldama olursa. O zaman anlayacaksınız ki unutamadım.
Günün Şarkısı :
