Gelinde sizde biraz doğrulardan konuşalım. Gerçeklerden bahsedelim. Gerçek yüzlerden, karakterlerden, fikirlerden, projelerden.
Nereden başlayalım mesela? İnsanların sahte yüzünden mi yoksa gerçeklerinden mi başlayalım?
Hepimizin çevresinde vardır böyle denyolar. Kendilerini saklayıp sonradan gerçekleri ortaya atan karakter yoksunu insanlar. Bir odak noktası olmasada hep birşey peşinde olan insanlar hani. Bizlerde hep kanarız zaten. İki sahte gülümsemeye, iki güzel sözcüğe, iki güzel hediyeye.
Bu kadar basit canlılarız işte. İnsanları birbirinden ayıran tek özellik gerçekliktir bana göre. Bu benim fikrim, katılın yada katılmayın. Ama bence bu böyle. Kimisinin yaşadıkları doğrudur ve kendi içerisinde bir şeyler yaşıyodur. Bir savaşlar veriyordur ve bunu belli etmek için zamanı bekliyodur, kimide bir savaş olduğunu sanıp dışarıya yansıtarak bir şeyleri toparlamaya çalışıyordur. Fikir insanın gerçekliğini ortaya çıkaran bir şeydir. Tıpkı aklımızda “ah bunu ben yapsaydım” dediğimiz projeleri fikir olarak ortaya atıp gerçekleştiremediğimiz gibi.
Sert ve ihtişamlı sözlerim ile devam ediyorum.
İronik konuşuyorum evet evet. Doğru düşündünüz. İhtişamın ne kadar sahte görünebileceğini göstermekti amacım çünkü bunu okuyan bazı ileri zekalılar sahte olarak göreceklerdir. Ondan dolayı bir ince değineyim dedim.
Bunun dışında değinmek istediğim çok şey var aslında ama yapamıyorum. Kalemim bazı şeylere engel oluyor. Aklım diyor ki ” lan dur bi puşt“. Tabi bende mantıklı bir insanım ve aklımla düşünerek gerçek cümlelerimi yazabiliyorum. Sahte ve yalandan olmaktansa, aklımdaki develeri seviştirir, kuzuları atlatır, çimento alınacaklarını yazdırır birde üstüne mum dikip düşünmeyi yeylerim.
Yaptığım birçok şeyin arkasında durduğum gibi her zaman tüm yazdıklarımında arkasında duruyorum. Çünkü sadece aklımdaki gerçekliği yazıyorum ve bunu sadece kendime yansıtmak için yazıyorum.
Her gün yeni fikirler yeni projeler düşünmekten ve bunları yeniden en başa sarıp her defasında düşünüp yapmamaktan kendi gerçekliğimi kaybettiğimi ve bunu bulmak için böyle bir yazı yazdığımın gerçeğinide bu son cümlemde belirtiyorum ve sonucuma geliyorum.
Güzel bir yazıydı. Tüm yarışmacı arkadaşlarımıza başarılar dilemiyorum. Gidip uyuyun yatın saat 5 olmuş bu yazıyı yazıyorum. Kahvemde yanımda tabi ki. Ayrılmayan tek şey akrep ve yelkovan. Hep bir yerde buluşuyorlar. Bozuk saat bile gerçeği gösteriyor bir kere. İnsanlarda bir fikirde buluşuyor ama gerçekliği yansıtmıyorlar. İşte tüm mesele buydu.
