Yaptım birkaç değişiklik ve hata koydum adını.
Nitelendirmesi hatada olsa aslında kendimin çok değiştiğini görmek beni mutlu ediyor açıkcası. Bana lütfedilen yetenek belkide sadece yazmaktır. Keşfetmem için belkide bana kaderin yaşattığı bir cilvedir.
Hayatımızda olan değişiklikler bazen köklü, bazende ucundan oluyor. İçimden dolu dolu küfür etmekte gelse kendimi tutarak susturabiliyorum. Yaklaşık olarak 8 aydır 4 duvar arasında bir odada devamlı bir şeyler yazıyorum ve kitaplar okuyorum. Herkesin “sen o kiloyu veremezsin, göt göbek kalır, ne biçim insansın, sen çok değiştin, iyi birisin, mutlu olman gerekli” dediği günleri geride bıraktıktan sonra kendimin çok değiştiğini kökten bir değişikliğin olduğunu açıklamaya gerek duymuyorum.
Yapamazsın, olamazsın, değişemezsin, anlayamazsın diyenlerin hepsi sadece bakıyorlar ve hakkımda yanlış fikirler ediniyorlar. Kendimi test etmek için bazı adımlar attım ancak kendimce başarısız oldum, bu kendime verdiğim ikinci bir şanstı, bunu değerlendiremedi tabi ki şaşmadım.
Ben bu adımları atarken geçmişimi kurcalayan, hatta sayemde yüzyüze gelen insanlar konuşur, davet eder, takip eder olmuşlar. Gariptir ki bunların en yakınlarımın olması bana bir hatamın daha kapısını açtı. Böyle oro*** çocuklarına güvenmek, insan yerine koymak, aramak, sormak hataymış bunu anladım. Sağlığım iyi değilken çalmayan telefonlarım başkasının sağlığı kötüye gittiğinde susmayan telefonlarım hep onlardan.
Belkide bu yazıyı okurlar anlarlar neye göre yazdığımı ancak bana yanıt verecek, yüzüme bakacak surat bulamayacaklardır eminim. Böyle bir şeye kalkışma anında da hayatınızı bitireceğimden ve bundan hiç bir zaman pişman olmayacağımdan emin olun. Gözlerime bakarak veya benim hareketlerimi analiz ederek mutlu yada mutsuz olduğumu anlayamazsınız.
Ki mutluysamda bunu bozmaya bir hak tanıyamazsınız kendinize. İnstagram çok umrumdaymış gibi bazı insan müsvetlileri beni gözetliyorlar. Bunu her okuyan farklı anlayacağı için takip edenler kendini iyi bileceklerdir. Sosyal medyada kendilerine bakmazken, umrumda bile değilken hiçbir insan, benim takip edilmem garip.
Psikolojik sıkıntıları olan, orda burda tanınırım diye takılan, ordan burdan devamlı hoşuna gitti diye laf sokmalı şeyler paylaşan insanlarıda anlıyorum. Ergenden bir farkınız yok gerçekten 🙂
İnsanların laflarından çabuk dönüyor olması, laflarını çabuk götlerine girmesi benim suçum değil, tükürdüğümü yalamam diyenlerin ertesi gün hiçbir şey olmamış gibi devam etmesi kendi iradeleriyle verdikleri kararlardır. Buna bir şey diyemez kimse. Tıpkı kimsenin benim hayatıma karışma hakkı olmadığı gibi, benimde kimseye yok.
Neyse burada bir şey anlatmadım, sadece bazı insan müsvetlilerine birkaç cümle yazdım. Ters düşen bir şey varsada bana ulaşmayın çünkü telefonum kapalı 😉
